อยู่กับน้ำ ทำให้ปลอดภัย

หลังจากที่ได้แลกเปลี่ยนความเห็นกับหลายๆท่าน ว่าเรื่องภัยจากน้ำเท่าที่มาจากการสัมผัสน้ำ มันร้ายกว่ากลิ่นที่เรารำคาญ การสัมผัสน้ำเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เราต้องรู้เท่าทันน้ำเน่า ว่าในน้ำที่เราสัมผ้ส มีเชื้อจุลินทรีย์ทั้งดีและไม่ดี มีสารเคมีละลายอยู่ หากแช่น้ำมากไป คนที่สุขภาพดีอาจจะเกิดโรคน้ำกัดเท้า เราอาจจะเผลอเอามีือไปเกาได้ นึกภาพว่าหากมือนั้นเป็นของพ่อค้าแม่ค้าที่ทำอาหาร เชื้อโรคก็จะเข้าปากได้ คนที่เป็นแผลเปิด หากไปลุยน้ำ อาจจะมีเชื้อโรคอื่นๆเข้าไปในร่างกาย ทำให้แผลอักเสบ หรือมีไข้ขึ้นต้องส่งโรงพยาบาลได้ และหากมีคนที่เป็นโรคท้องร่วง หรือหากเป็นถึงอหิวาตกโรค ถ่ายลงน้ำ อาจจะเกิดโรคระบาดชนิดที่ป้องกันยาก

ผมจึงขอเรียนเชิญทุกท่าน รณรงค์ เผยแพร่กลอนนี้ออกไปกันให้ทั่วครับ น่าจะช่วยลดปํญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ สิ่งที่เรามุ่งหวัง คือ ไม่มีเรื่องโรคระบาดขนาดใหญ่เกิดขึ้น เพราะเราป้องกัน

ขอขอบคุณกวีผู้อุทิศกลอนนี้ ให้แก่สาธารณชนครับ เผยแพร่ตอไปได้โดยเจ้าของไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ

  น้ำมาอย่าไปเล่น   เหม็นไม่เหม็นเชื้อโรคหลาย
แทรกซึมเข้าร่างกาย  เจ็บป่วยได้ต้องระวัง
  น้ำมาอย่าเข้าปาก  สกปรกมากน่ากลัวจัง
เข้าตานัยน์ตาพัง    ต้องนั่งเศร้าเฝ้ารักษา
  น้ำมาถ้าต้องแช่   เดินลุยแน่หลายเพลา
ถึงบ้านอย่ารอช้า    ล้างกายาโดยทันใด
  น้ำมาถ้าเจองู    หรือสัตว์ร้ายอย่าตกใจ
เตรียมไม้เขี่ยมันไป   ให้ห่างห่างทางของเรา
  น้ำมาถ้าน้ำนิ่ง    ก็จะเปลี่ยนเป็นน้ำเน่า
เปิดห้องให้แดดเผา   สูบออกเข้าให้น้ำไหล
  น้ำมาอย่าละเลย  สุขภาพอนามัย
ร่างกายดีมีน้ำใจ    ช่วยประเทศไทยพ้นภัยเอย

๙ พย.​๒๕๕๔

ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรงตลอดฤดูกาลวิกฤตนี้

ทวีศักดิ์ กออนันตกูล
20111110-0925

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s